27 Mayıs 2013 Pazartesi

FADİŞ deyince aklıma gelenler -

Neler gelmedi ki aklıma... İlkokula gittiğim günlerde harçlıklarımı biriktirip kitap almak büyük mutluluktu benim için. Fadiş'i de kırtasiyecimiz Doğan Amca, bin türlü övgüyle tutuşturmuştu elime. Yanında da bir mendil hediye etmişti. O günlerde kullanılan kumaş mendillerden. Doğan Amca hep böyle yapardı. Duygu yüklü kitapları sattığında yanında bir mendil armağan ederdi çocuklara.
Fadiş'i elimden bırakmadan okudum. Fadişle uyudum Fadiş'le uyandım bir hafta boyunca... Küçük bir kız hatta o dönemde yaşıtım olan birinin çektiği acıları hâlâ içimde duyumsarım. Ne de çok sevmiştim Fadiş'i... Elimden gelse kitabın içine girip de yardım edecektim Fadiş'e. Onu alıp bizim eve getirecektim.
Eline sağlık GÜLTEN DAYIOĞLU

2 yorum:

  1. Ciltli, küçük mavi bir kitaptı.

    YanıtlaSil
  2. Adana Osmaniye'de yaşıyorum, okuduğm ilk romandı. Saçının kesilmesini hiç unutmadım.

    YanıtlaSil